بایگانی برای ‘ امام زمان (عج) ’

می خواستم که وقف تو باشم تمام عمر
دنیا خلاف آنچه که می خواستم گذشت

باز هم روزهای خوب ماه شعبان و خیابان های در حال آذین بندی شهر، نوید فرارسیدن یک جشن تولد را می دهند. جشن تولد امام زمان مان، صاحب امورمان، امام پاکی ها…

نشستیم و فکر کردیم که برای تولد عزیزترین کس مان باید چه چیزی کادو بدهیم؟! مثل سالهای قبل، دیدیم کادوی خوبی که در حد و اندازه ی او باشد نداریم. اما فکری به ذهن مان رسید تا هم در آستانه ماه مبارک رمضان برای خودمان کاری کرده باشیم و هم حداقل بتوانیم دل ایشان را شاد کنیم. مگر نه اینکه خود حضرت در توقیع به شیخ مفید می نویسند:

«تنها چیزی که ما را از شیعیان مان پوشیده نگه می دارد همانا چیزهای نا خوشایندی است که از ایشان به ما می رسد و از آنان انتظار نمی رود.»

پس باید همت کنیم تا بیش از این فرج آقایمان را با دست خود، به تاخیر نیندازیم.

بزرگی در لابلای وعظ ش نکته جالبی گفت که جرقه انتخاب «کادوی تولد» امسال من به آقا زده شد. می گفت «اگر همین الان امام زمان ظهور کنند و به تو بگویند موبایل ت را به من بده، می دهی؟! از محتویات آن مطمئنی و خیالت راحت است؟ عکسی، موسیقی ای، کلیپی یا هر چیزی که مورد رضایت ایشان نباشد و او را آزرده کند نداری؟!»

01ha

امسال با جمعی از اهالی وب، و همه کسانی که با ابزارهای فناوری سر و کار دارند، می خواهیم قراری بگذاریم و یک کادوی تولد متفاوت به آقا هدیه بدهیم. همچنین خود را برای ورود به ماه مبارک رمضان آماده کنیم. طی دو هفته فاصله میلاد آقا تا ماه رمضان، با هم وضوی صفر و یکی بگیریم. مگر نه اینکه وضو برای طهارت و پاک کردن جسم و روح ماست. کادوی امسال ما به آقا هم همین است. همه با هم از پنجشنبه، روز نیمه شعبان تا آغاز ماه مبارک رمضان، لپ تاپ، موبایل، انواع حافظه ها و ابزارهای دیجیتالی مان را تطهیر کنیم. از دید ایشان، یک دور همه وسایل مان را دقیق چک کنیم و هرچه را فکر می کنیم نمی پسندند، هم به نیت خوشحال کردن ایشان و هم برای طهارت خودمان، حذف کنیم و دور بریزیم.

همه به این طرح دعوت اند. اگر دوست دارید در این برنامه جمعی شرکت کنید می توانید از راه های زیر استفاده کنید:

  • به سایت وضو http://vozoo.ir مراجعه کنید و ثبت نام کنید. (این بهترین راه است)
  • مشخصات خود شامل نام، ایمیل، آدرس سایت یا وبلاگ (در صورت تمایل) و یک جمله کوتاه را به شماره ۳۰۰۰۱۳۴۱۴۴ پیامک کنید.
  • همین جا در قسمت نظرات همین مطلب آمادگی خود را اعلام کنید و مشخصات تان را درج نمایید.

همچنین با نوشتن مطلب، بنر، پوستر، پادکست، مینیمال و … درباره این طرح یا انتشار همین مطلب در سایت و وبلاگ تان، یا ارسال پیامک به لیست خود، در فرصت باقی مانده دوستان و آشنایان تان را از این طرح با خبر نمایید و در بهره های معنوی  آن سهمی داشته باشید، انشا الله. التماس دعا.

           

<script type=”text/javascript”  src=”http://azjensekhoda.com/wp-content/uploads/2012/06/vozo_logo.js?type=df&name=eh4&top=0&right=0″></script>

تشکر ویژه از: سارا عرفانی، صالح کاهانی، امیرحسین شیوازاد، حسین مرصادی، مرضیه رحیمی، حامد احسانبخش، علی آرام، امید حسینی، زهرا باقری، محمدرضا باقری، میمنت عابدیان، مهدی میری، رضا نجفی، مومن نسب، اصنافی و دیگر دوستانی که برای راه اندازی این حرکت زحمت کشیدند.

غیبت

۱

چند وقتیست با عده ای آشنا شده ام که اگر ساعت ها دور هم بنشینند و حرف بزنند، محال است یک کلمه غیبت کنند. اصلا انگار غیبت نکردن، ملکه شان شده است. حتی اگر یک اتفاق خاصی افتاده باشد که آدم اگر در موردش حرف نزند، دق کند، آنها محال است یک کلمه پیرامونش غیبت کنند.

یادم می آید برای یکی شان مشکلی پیش آمده بود. از همسرش پرسیدم: «قضیه چیست، چرا این اتفاق افتاده؟» گفت: «نمی دانم.»

پرسیدم: «چطور؟ شما که همسرش هستی، باید بدانی!»

می دانید چه جوابی داد؟ گفت: «می گوید اگر دلیلش را بگویم غیبت می شود. نمی گویم.» یعنی حتی با همسرش درد دل غیبت گونه هم نمی کرد.

یک نفر می گفت: «اینها چطور غمباد نمی گیرند وقتی همه ی غم و غصه هایشان را به صرف اینکه غیبت می شود برای کسی تعریف نمی کنند؟»  و چند روز بعد از طرح این سوال، در همین گودر خودمان با این حدیث مواجه شدم:

قال رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم :

مَن اَعرَضَ عَن مُحَرَّمٍ اَبدَلهُ اللهُ بــِهِ عِبادَةً تَسُرُّهُ.

هر کس از حرام دوری کند، خداوند به جای آن، عبادتی که او را شاد کند نصیبش می گرداند.

بحار الانوار ج ۷۷ ص ۱۲۱ ح ۲۰

 

متاسفانه غیبت کردن در میان ما آدم های معمولی، اینقدر رواج دارد و اینقدر در زندگی مان رخنه کرده است که تازه بعد از دوستی و مصاحبت با آنها فهمیدم چقدر عقبم و چقدر در ساده ترین حرف ها و گفتگوهایم با دیگران، ناخواسته دارم بدگویی می کنم.

آنها خوشحالند، بدون اینکه مدام پشت سر دیگران حرف بزنند. کلی حرف برای گفتن دارند بدون اینکه مدام از ایراد ها و اشکال های دیگران بگویند. با هم خیلی صمیمی هستند بدون اینکه لازم باشد در درد دل هایشان از بدی های بقیه گله و شکایت کنند.

آنها هم در همین جامعه، مثل ما زندگی می کنند اما غیبت نمی کنند، حتی یک کلمه.

 


***

2

کاش بشود از امام زمان مان غیبت نکنیم*. کاش بشود در محضرش حاضر باشیم.

بزرگی می گفت: «برای فرج خودمان دعا کنیم. او که غایب نیست. ما غایبیم.»

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

 

_______________

* تعبیر «غیبت از امام زمان» را حاج آقا دولابی در صحبت هایشان فرموده اند.

سر زدن بر فقرا سرزده خوب است، بیا

ای امیر عرفه، دست من و دامانت – جان به قربان تو و گردش آن چشمانت

ای امیر عرفه، حال مناجات بده – بر گدای حرمت وقت ملاقات بده

ای امیر عرفه، دیده ی پرآب بده – دل بی تاب مرا با نگهت تاب بده

ای امیر عرفه، بر سر راهت گردم – گر بیایی به خدا دور سرت می گردم

ای امیر عرفه، تنگ غروب است، بیا – سر زدن بر فقرا سرزده خوب است، بیا

ای امیر عرفه، حامی زهرا، برگرد – جان زهرا دگر از خیمه صحرا برگرد

ای امیر عرفه، بر رخ من خنده بزن – جان زینب بده روز عرفه پاسخ من

ای امیر عرفه، روح مناجات تویی – مشعر و سعی و صفا، مروه و میاقات تویی

ای امیر عرفه، ناز مکن چهره نما – از پس پنجره در باز مکن چهره نما

«ای امیر عرفه» ذکر مدام است، بیا – کار این عاشق دلخسته تمام است، بیا

ای امیر عرفه، دیدن رویت عشق است – مردن امشب به خدا بر سر کویت عشق است

ای امیر عرفه، فیض دمت را قربان – دل دریایی لبریز غمت را قربان

ای امیر عرفه، در عرفاتی امروز؟ – یا لب علقمه ی شاه فراتی امروز؟!

ای امیر عرفه، هیئت ما نیز بیا – روضه ی تشنه کنار لب دریاست، بیا

ای امیر عرفه، جان گل یاس بیا – قدمی رنجه نما، روضه ی عباس بیا

ای امیر عرفه، شرح بده خود بر من – سر عباس کجا، ضرب عمود آهن

یه دستش رو به آسمان

بچه ها دورش ایستادند

چند فراز که میگذره نگاه به صورت بابا می کنن

تا حالا ندیدن حسین (ع) اینطوری گریه کنه

دیگه حسین (ع) این طوری گریه نکرد تا کنار بدن علی اکبرش

ولدی …

اونایی که محرم می شن می دونن اگه یه دونه به صورتت بزنی باید بری تاوانش رو بدی، باید یه گوسفند ذبح کنی

یه دونه موهات کنده بشه باید بری جریمه بدی چون محرمی

به خدا اگه کسی محرم نباشه تو عرفات بشینه و بفهمه و بخونه می کشه خودشو. این احکام نگه می داره بعضی ها رو.

پی نوشت: بعضی هام که فقط می رن حاجی شن برگردن.

پی نوشت ۲: فایل صوتی این شعر – محمود کریمی – عرفه ۸۸

ده روز گذشت

سلام.

پساپس میلاد حضرت علی (ع) این مرد بزرگ را به همه دوستان تبریک می گویم. قبلا در اینجا شعری زیبا از فواد کرمانی در مدح مولا علی نوشته بودم که دوباره خواندن آن خالی از لطف نیست.

بعد از انتشار پست قبل و بازتاب های آن در فضای وب فارسی دست و دلم نمی آمد با مطلب دیگری اینجا را به روز کنم. گویی دوست داشتم اینجا تا ابد با همان پست امام زمانی، از جنس خدا باقی بماند و منی که جنسم نامرغوب است دیگر ننویسم. از طرفی دلم نمی آمد نیایم و تشکر نکنم. تقریبا ده روز از تصمیم و حرکت دسته جمعی وبلاگ نویسان می گذرد. در این مدت خوشبختانه دوستان زیادی برای اهدای هدیه تولد به امام زمان (عج) اعلام آمادگی کردند. همه مطالب سایت ها و وبلاگ ها را به دقت دنبال کردم. بسیاری از دوستان مطالب بسیار خوبی نوشته اند و کلی استفاده کردم. چه نیکو گفته اند که این هدیه ناقابل در واقع ابتدا، هدیه ای به خودمان است و در نهایت، شاید تحفه کوچکی به حضرت آقا. به راستی که همین طور است.

به هر حال وظیفه خود دانستم از دوستانی که در این روزها در جهت رسیدن این پیام به دیگران هرگونه زحمتی اعم از نوشتن مطلب، قرار دادن بنر، به اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی (و حتی شندیم برخی دوستان اقدام به انتشار آن از طریق پیامک و یا پخش تراکت نیز نموده اند) به سهم خود تشکر کنم و بگویم مطمئنا این حرکت ها از هر سو که نگاه کنیم خیر است و ان شا الله هم خیر آن به ما برسد و هم بتوانیم در مسیری که در آن قرار گرفتیم و با یکدیگر پیمان بستیم بمانیم و هدیه تمام و کمالی به آقا اهدا کنیم.

به نظرم می رسد حیف است این جمع تقریبا صد و چهل نفری که همچنان _با اینکه نه روز از آغاز طرح مان می گذرد_ به آن اضافه می شود، در روز میلاد امام زمان دور هم جمع نشوند و هدیه هایشان را با هم تقدیم نکنند. بخش اصلی حرکت ما و میوه دادن آن در روز نیمه شعبان خواهد بود لذا اگر کسی از دوستان می تواند در این زمینه کمکی کند دست او را به گرمی می فشاریم. همچنین اگر دوستان پیشنهاداتی برای آن روز بزرگ و یا این دوره چهل روز ترک گناه دارند شدیدا مشتاق به شنیدن هستیم.

پی نوشت یک: هدف این حرکت هرگز بالابردن آمار و مسائلی از این دست نبوده و خوشبختانه آمارگیر اینجا برای این پست اصلا عمل نکرده است. (اگر سری به آن بزنید خود متوجه می شوید که آمار بازدید حتی در برخی روزها کم هم شده که زیاد نشده، خوشبختانه!)

پی نوشت دو: گناهی که هر کس تصمیم به ترک آن گرفته است به خودش مربوط است و از ابتدا نیازی به ذکر کردن نبوده چرا که ممکن است مصداق اشاعه فحشا قرار گیرد.

پی نوشت سه: تمام تلاشم را برای از بین بردن مشکل بنر کردم ولی گویا در برخی وبلاگ ها که اکثرا هم بلاگفا هستند هنوز مشکل وجود دارد. این در حالی است که دیگر عزیزانی که از این سرویس استفاده می کنند بعضا بنر ما را بدون مشکل گذاشته اند. به هر حال از دوستان عذر می خوام.